در بیست و یکم جون سال ۲۰۱۱ تقویم مشترک، رابرت گیتس وزیر دفاع وقت ایالات متحده آمریکا در یک بیانیه رسمی تائید نمود که دولت آمریکا پسا سالها نبرد، گفتگوهای مقدماتی و مستقیمی را با نمایندگان رژیم طالبان آغاز کرده است. این اظهارات که هم زمان با ارزیابیهای خروج تدریجی نیروهای آمریکائی صورت گرفت، بازتاب گسترده ای در محافل سیاسی کابل و جهان داشت. حامد کرزی رئیس جمهور وقت کشور ضمن حمایت مشروط از این روند، تاکید کرد که هرگونه مذاکرات صلح باید به رهبری و مالکیت کامل دولت افغانستان پیش برود تا دستاوردهای دموکراسی حفظ گردد. این رویداد نقطه چرخش استراتژیک در سیاست خارجی واشنگتن قبال بحران نظامی کشور پنداشته میشد که بعداً راه را برای گشایش دفتر سیاسی طالبان در قطر هموار ساخت. اعلام این خبر نگرانیهائی را در میان نهادهای جامعه مدنی در مورد آینده حقوق بشر بوجود آورد