در بیست و سوم جون سال ۱۹۵۴ تقویم مشترک، مقامات وزارت مالیه کشور پسا مذاکرات طولانی فشرده، سند نهائی توافقنامه ساخت سیلوی بزرگ کابل و فابریکه مکانیزه نان پزی پایتخت را با نماینده گان اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی در کابل به امضأ رسانیدند. عبدالملک عبدالرحیمزی وزیر مالیه وقت تحت هدایت مستقیم سردار محمد داؤد خان صدر اعظم این پروژه زیربنائی را به هدف ذخیره سازی غله جات استراتژیک و تامین آرد پایتخت روی دست گرفت. تمویل مالی این تعهد بزرگ صنعتی از طریق قروض کم بهره بلندمدتی که دولت شوروی به افغانستان اعطا کرده بود، تنظیم گردید. این مرکز صنعتی پس از تکمیل به یکی از مهمترین قطبهای تامین مواد غذائی اساسی در جریان بحرانهای گندم در پایتخت مبدل شد. این رویداد آغازگر ورود جدی و گسترده متخصصین و انجنیران روسی برای اعمار پروژه های عام المنفعه شهری در قلمرو کشور بشمار میرود.