در بیست و هفتم جون سال ۱۹۹۷ تقویم مشترک، تلاشهای دپلماتیک چند ماه دولت اسلامی افغانستان به رهبری پروفیسور برهان الدین ربانی و فرماندهی احمد شاه مسعود به ثمر نشست و سند نهائی صلح تاجیکستان ملقب به موافقت نامه مسکو بر پایه پیش نویسهای تائید شده در مزار شریف شکل گرفت. دولت افغانستان که میزبان اصلی رهبران اپوزیسیون متحد تاجیک به رهبری سید عبدالله نوری بود، نقش کلیدی را در قناعت دادن طرفین برای پایان جنگ داخلی تاجیکستان ایفا کرد. احمد شاه مسعود با ترغیب سید عبدالله نوری و هماهنگی با امام علی رحمانوف رئیسجمهور تاجیکستان، بر لزوم ثبات در منطقه تأکید ورزید تا تمرکز کامل بر مهار پیشرویهای طالبان در شمال کشور صورت گیرد. این توافق تاریخی که به جنگ خونین دوشنبه پایان داد، جایگاه دپلماتیک و استراتژیک دولت ربانی را در سطح کشورهای آسیای مرکزی و فدراسیون روسیه به شدت تحکیم نمود. این رویداد بعنوان یکی از موفق ترین نمونه های میانجگری صلح بین المللی توسط کابل در تاریخ معاصر منطقه ثبت گردید.