در سوم جولای سال ۱۹۷۹ تقویم مشترک و چند ماه پیش از ورود علنی ارتش سرخ شوروی به کشور، جیمی کارتر رئیسجمهور وقت ایالات متحده آمریکا نخستین فرمان مخفی را برای حمایت از مخالفین مسلح رژیم کابل به امضا رسانید. این دستور که اساس عملیات استراتژیک موسوم به "سایکلون" را تشکیل میداد، اجازه توزیع کمکهای غیرنظامی و تبلیغاتی را به گروه های مجاهدین که علیه دولت تحت حمایت مسکو به رهبری نور محمد تره کی و حفیظ الله امین میجنگیدند، صادر کرد. هدف اصلی واشنگتن از این اقدام، کشاندن اتحاد جماهیر شوروی به یک مستنقع نظامی طولانی در منطقه بود. این رویداد نقطه عطف بزرگی در بین المللی شدن بحران داخلی کشور پنداشته میشود که مسیر جنگهای نیابتی دوران جنگ سرد را در آسیا کاملاً دگرگون ساخت. پس از امضای این فرمان، تمویل مالی و تسلیحاتی مجاهدین از طریق پاکستان بشدت افزایش یافت.