لشکریان منظم و داوطلب افغان تحت فرماندهی غازی محمد ایوب خان پسا طی نمودن مسافت طولانی از ولایت هرات، به منطقه استراتژیک میوند در نزدیکی قندهار رسیدند. این تحرک نظامی بمنظور مقابله مستقیم با قوای اشغالگر بریتانوی که خطوط دفاعی خود را در این حوزه تحکیم کرده بودند، سازماندهی شد. غازی محمد ایوب خان با جلب حمایت قبایل مسیر راه، توانست انگیزه رزمی سربازان خویش را به بلندترین حد ممکن برساند. در همین حال، جنرال جیمز بوروز فرمانده انگلیسی با استقرار در مواضع مقابل، آماده آرایش نظامی گردید. این جابجائی نهائی نیروها در دشت میوند، بستر چیدمان نظامی را برای وقوع یکی از بزرگترین نبردهای سرنوشتساز در جریان جنگ دوم افغان و انگلیس در دو روز بعد فراهم آورد.