نیروهای بین المللی کمک به امنیت (آیساف) تحت رهبری سازمان ناتو، رسما فرماندهی عملیاتهای نظامی در سمت جنوب افغانستان را از ائتلاف نظامی تحت رهبری ایالات متحده آمریکا تحویل گرفتند. این اقدام بمعنای گسترش رسمی ماموریت ناتو به شش ولایت جنوبی شامل قندهار، هلمند، ارزگان، زابل، دایکندی و نیمروز بود که پیش از آن تحت عملیات آزادی پایدار اداره میشدند. با این جابه جائی، شمار نیروهای آیساف در افغانستان از حدود ده هزار سرباز به بیست هزار تن افزایش یافت و ناتو مسئولیت مستقیم مقابله با شورشهای فزاینده در این مناطق ناامن را بر عهده گرفت. این تغییر ساختار آغازگر مرحله جدید و خونینتری از جنگ در مناطق جنوبی کشور شد و تمرکز ناتو را از بازسازی به نبردهای مستقیم با شبه نظامیان تغییر داد.