درست یک روز پیش از وقوع یکی از مشهورترین نبردهای تاریخ کشور، خطوط جنگی لشکریان غازی محمد ایوب خان و قوای ارتش هند بریتانوی تحت فرماندهی جنرال جیمز بوروز در دشت میوند بصورت کامل شکل گرفت. در این روز حساس، هر دو طرف به شناسائی مواضع یکدیگر پرداخته و توپخانه های خود را برای شروع درگیری در موقعیتهای استراتژیک جابجا کردند. غازی محمد ایوب خان با اعزام پیکهای ویژه به روستاهای اطراف قندهار، موفق شد حمایت قطعات بزرگی از غازیان و داوطلبان مردمی را جلب نماید. در سوی مقابل، عساکر بریتانوی به دلیل گرمای شدید دشت و کمبود منابع آب در وضعیت روحی نامناسبی قرار داشتند. این آماده باش نظامی و آرایش نهائی جبهات، بستر را برای شکست تاریخی امپراتوری بریتانیا در صبح روز بعد فراهم ساخت.