در بیستم جون سال ۱۹۹۰ تقویم مشترک، لویه جرگه بزرگ و تاریخی کشور به منظور بررسی و تصویب تعدیلات جدید در قانون اساسی، کار خود را در کابل به پایان رسانید. این جرگه که به ابتکار داکتر نجیب الله رئیس جمهور وقت کشور دایر شده بود، گامی اساسی در جهت حذف انحصار قدرت حزب دموکراتیک خلق و ترویج سیستم چند حزبی در قلمرو کشور پنداشته میشد. فضل الحق خالقیار نخست وزیر وقت در بیانیه های خود بر اهمیت این اصلاحات حقوقی برای جلب حمایت مجاهدین و پایان دادن به جنگهای داخلی تاکید نمود. در قانون اساسی جدید، کلمه "دموکراتیک" از نام رسمی دولت حذف گردید و دین اسلام بعنوان دین رسمی و ابدی کشور با صراحت بیشتری تسجیل یافت. این رویداد اوج تلاشهای دپلماتیک نظام برای بقا و ایجاد آشتی ملی پسا خروج کامل عساکر ارتش سرخ شوروی بشمار میرفت.