امیر عبدالرحمن خان پسا بازگشت از تبعید طولانی در ماوراءالنهر و جلب حمایت قبایل شمالی، بصورت رسمی پادشاهی خود را بر قلمرو افغانستان در جریان اجتماعات بزرگی در کابل و چاریکار اعلام نمود. این رویداد در پی توافقات پنهانی و دپلماتیک وی با سر لیدل گریفین نماینده ارشد سیاسی بریتانیا شکل گرفت که طی آن بریتانیائیها او را بعنوان امیر جدید به رسمیت شناختند. در این مراسم، پایه های اولیه ساختار یک دولت متمرکز پسا بحرانهای ناشی از جنگ دوم افغان و انگلیس تهداب گذاری شد. امیر عبدالرحمن خان متعهد گردید که روابط خارجی کشور را با نظارت بریتانیا تنظیم کند و در عوض بریتانیا عساکر خود را از خاک کشور خارج سازد.